Home actueel Overlijdensbericht VVD wethouder Jannette Breunis-Smits

Overlijdensbericht VVD wethouder Jannette Breunis-Smits

19-01-2011

Met grote verslagenheid hebben wij kennis genomen van het onverwachte overlijden van Jannette Breunis-Smits.

Met veel enthousiasme was zij de laatste jaren het boegbeeld van de VVD Maassluis en vervulde zij in Maassluis sinds de verkiezingen van maart de functie van wethouder.

Onze gedachten gaan uit naar Jaap, Leonieke, Jannick, Elseline en andere leden van de familie.

Wij wensen hen heel veel sterkte bij de verwerking van dit grote verlies

Bestuur en Fractie VVD Maassluis

Onze gedachten gaan uit naar Jaap, Leonieke, Jannick, Elseline en andere leden van de familie.

Wij wensen hen heel veel sterkte bij de verwerking van dit grote verlies

Bestuur en Fractie VVD Maassluis

 

Een korte Memoriam:

 

I had a dream…

 

Die begon voor Jannette in 1997 toen zij lid werd van de VVD. Op 29 mei 1998 werd zij in het bestuur benoemd en in 2001 herbenoemd.

Haar passie voor de politiek was gewekt en zij wist waar zij heen wilde.

 

De liberale pijlers: Vrijheid, Verantwoordelijkheid, Verdraagzaamheid

Sociale rechtvaardigheid en Gelijkwaardigheid pasten haar als een warme deken. Uit die optiek opereerde zij ook.

 

Zij kwam in 2002  in de raad en  kreeg  de portefeuille stadsontwikkeling, welzijn en middelen onder haar hoede en daarnaast was zij fractiesecretaris. Toen al hadden de Burgemeesterwijk en Dijkpolder haar volle aandacht.

Tweemaal was zij voorzitter van de werkgroep Stedelijke ontwikkelingen voor ons verkiezingsprogramma. Zij wilde met de stad vooruit en dat liet zij goed blijken. In 2006 bemachtigde zij de 2e plaats en werd door de fractie  tot fractievoorzitter gekozen. Zij werd daardoor voor de VVD het politieke gezicht. Het politieke handwerk lag haar heel goed. Zij was helder op de inhoud, men wist waar zij voor stond en wat men aan haar had. Herkenbaar en niet zonder humor met afspraak is afspraak.

 

 

Zij was ook een gangmaker, stond graag in de belangstelling en droeg met volle overtuiging bij aan onze thema avonden, bestuur- ledenvergaderingen. De nazit met een glaasje wijn mocht daarna zeker niet ontbreken.

In 2007 werd er een spaak in de wielen gestoken. Een darmoperatie volgde en

wat eerst goed leek, bleek niet zo te zijn. Donkere wolken voltrokken zich. Een chemo-kuur volgde en daarna ging het gelukkig een tijd goed en was er weer hoop en vertrouwen in de toekomst.

 

Toch moesten er keuzes worden gemaakt. Je koos volmondig voor de politiek en het onderwijs ging op een laag pitje.

 

In 2009 gingen we met elkaar aan de slag voor de gemeenteraadsverkiezingen 2010. Zij ambieerde het lijsttrekkerschap en wilde ook de eerste keuze zijn voor de wethouder. In de VVD kennen we de term vooruitgangsoptimist. Zij was er zo een: Sterk en gedreven. Zij was een persoonlijkheid, die in augustus 2004 in ons bulletin schreef:

“Het blijft het allerbelangrijkste dat de politiek rechtstreeks in contact blijft met de Maassluise bevolking en je bracht dat op velerlei terrein in de praktijk”.

 

Met elkaar en met haar als het boegbeeld gingen we met een sterke campagne de strijd aan. We behaalden een fantastisch resultaat; 2 extra zetels. En daarna onderhandelde zij met de coalitiepartijen. Een historisch hoogtepunt kon in de VVD geschiedenis worden bijgeschreven. 2 wethoudersposten in het college. Bewondering alom. De portefeuille onderwijs, sport, cultuur en economie was haar  op het lijf geschreven. Op 23 april werd zij tot wethouder beedigd.  Zij had bereikt wat zij wilde bereiken en had plannen volop. Al haar energie wilde zij inzetten om zaken in de stad geregeld te krijgen. Wij waren blij dat er na 4 jaar weer een vrouw in het college zat.

 

Vol goede moed gingen zij aan de slag. De vreugde was van korte duur. Bij een controle bleek wederom dat een behandeling noodzakelijk was. De sluipmoordenaar had wederom toegeslagen.

Zij heeft  veel kunnen zaaien, maar te weinig  kunnen oogsten; die tijd heeft zij  niet mogen krijgen. Tot het laatst aan het werk, plichtsgetrouw, tot het echt niet meer ging. Wij hebben daar grote bewondering voor en zijn haar heel dankbaar voor wat zij voor de partij heeft gedaan.

 

Je bent pas echt dood als er niet meer over je gesproken wordt. Dat zal zeker niet gebeuren, daarvoor was je al die jaren bij de VVD en de politiek te zeer aanwezig. Wij zullen haar missen, heel erg missen. Met veel genegenheid zullen we aan haar blijven denken.