Van Leefbaarheid naar veiligheid
29-01-2012
Op 23 januari j.l. organiseerde de VVD afdeling Maassluis een thema-avond “Buurtpreventie en Wijkveiligheid”. De zaal in het gebouw “OASE” was met ongeveer 45 belangstellenden, waaronder vertegenwoordigers van naburige VVD-afdelingen en de politie, tot de laatste plaats gevuld.
Spreker was de heer Klaas Notenboom, gebiedsmanager en bestuurs- en directieadviseur voor de deelgemeente Charlois te Rotterdam.De heer Notenboom is na zo’n 35 jaar politiewerk, buurtwerk, preventie en lastige groepen gepokt en gemazeld in de veiligheid en leefbaarheid van de openbare ruimte met al zijn “ins en outs”, wat ook helder over het voetlicht kwam in zijn interessante en boeiende betoog, waarin met name de focus lag op oorzaken en aanpak van de problemen.
Lees het complete artikel voor een verslag van de avond.
Oorzaken waardoor de veiligheid en leefbaarheid van wijken zienderogen achteruit kunnen gaan, zijn er vele. Om de problematiek daarbij beter zichtbaar en ook kwantificeerbaar te maken, worden bepaalde criteria gehanteerd zoals een sociale index, een veiligheidsindex, percentages voor uitkeringsgerechtigden, allochtone bewoners, vroegtijdige schoolverlaters en opgeleiden in HBO of hoger. Ook worden aspecten als de WOZ-waarde van de woningen, overbewoning en doorstroom-snelheid van bewoning erbij betrokken. Hoe ongunstiger de waarden van deze criteria, hoe problematischer het met de leefbaarheid is gesteld. Er is en wordt veel teruggevallen op burgerparticipatie. Eveneens van groot belang hierbij is dat de regie bij de gemeente berust en niet in eerste instantie bij de politie. Dit houdt extra inzet in van de overheid en uiteraard het direct voegen van de daden bij de woorden. Naar de mening en ook de ervaring van de heer Notenboom – en onweersproken door het merendeels politieke gehoor – is het verbeteren van de leefbaarheid van probleemwijken een taak van de overheid. “Wanneer prettig samenwonen is bereikt, is veiligheid een afgeleide, niet meer zozeer het probleem”, aldus sloot Klaas Notenboom zijn verhaal af. De Maassluise situatie, niet zo dramatisch als in het Rotterdamse, kreeg aandacht in korte bijdragen van de fractieleden Coby Lammers (wijkveiligheid & burgerwachten), Lies Brons (veiligheid & scholen), Peter van Velzen (veiligheid & geld) en Erna te Spenke (veiligheid & particuliere bedrijven). Als punt van aandacht kwam steeds weer naar voren de onduidelijkheid in de bevoegdheden en uitrusting van boa’s (bijzondere opsporingsambtenaren), straatcoaches en beveiligers bij hun werkzaamheden, en daarmee ook onduidelijkheid in de zin en effectiviteit van handhaving en toezicht door deze functionarissen. In gebiedsoverleggen met bewoners worden klachten en suggesties verzameld en gekanaliseerd, maar de wensen blijven om de daad bij het woord gevoegd te zien. De achterliggende gedachte is toch dat veiligheid vanuit de wijk moet komen en dat de bewoners de oren en de ogen van de stad zijn. Gemeentelijke steun is onontbeerlijk. De fractie van de VVD werkt aan het verkrijgen van meer regie bij de gemeente. De eventuele financiën hiervoor bij de gemeente zijn lastig uit de begrotingen te destilleren. Wat boven water te halen valt, toont wel aan dat met Maassluis vergelijkbare gemeenten meer aan veiligheid besteden. Op basisscholen wordt de betrokkenheid – het bekend zijn bij de kinderen - van de politie node gemist. Die legt de prioriteiten thans anders. Leerlingen van het voortgezet onderwijs gedragen zich mondiger en wilder, maar overlast van scholen zoals lawaai kan ook uitgelegd worden als verminderde tolerantie door de omgeving. De VVD Maassluis kan terugzien op een levendige en leerzame thema-avond.
Om zo’n negatieve maatschappelijke spiraal te kunnen keren is het van cruciaal belang om evenwicht te brengen in de sociale klassen en de woningvoorraad, de sociale binding met het gebied te versterken en het bevoegde gezag te ondersteunen. Bij een dergelijke aanpak behoren ook het ontwikkelen van talent, van de economie, van de veiligheid en het tegengaan van het ontstaan van een sociale onderklasse.
Het succes van die aanpak werd geïllustreerd aan de hand van een vijftal projecten uit de Rotterdamse praktijk van de heer Notenboom:
1. “Lijn 2 overleg” in Oud-Charlois; overlegstructuren met daden en geen vrijblijvendheid.
2. “Burgerblauw” in de Tarwewijk; buurtpreventie.
3. “Pimp my Block” in de Mijnkintbuurt; schouwen, schoon-heel-veilig en directe acties.
4. “Pleincoaches en pleinoudsten” op het Amelandseplein.
5. “Marokkaanse buurtvaders” in Carnisse; optreden vanuit een gezagspositie.
De discussie, geleid door Liesbeth Snoeck, werd beheerst door onderwerpen als huisvesting van arbeidsmigranten, het wegvallen van gemeentelijke steun voor het bewonersoverleg, het vormgeven aan een effectieve burgerparticipatie en een netwerk van straatcoaches, gemeente en politie. Waar zeker behoefte aan werd gevoeld, was het in de pers vermelden van resultaten van het politiewerk en het werk van straatcoaches, jongerenwerkers e.d. Niet alleen maar negatieve zaken!
- Navigation
-
